Paralotniarstwo

Nowy sport zwany paralotniarstwem zyskuje coraz większą popularność w Tatrach i na Podtatrzu. Mimo znacznych ograniczeń w lataniu nad Tatrami narzuconych przez TPN (jedyny dopuszczalny teren to stoki Nosala) coraz więcej osób kołuje na paraglajtach nad górami.

Szkolenia odbywają się najczęściej na Nosalu lub na stoku Gubałówki, na Walowej Górze.

Szkolenie paralotniowe:
- kurs jednodniowy (rozpoznawczy) obejmujący ok. 10 lotów ślizgowych na łagodnym zboczu i na niewielkiej wysokości;
- pełny kurs – pięciodniowy (lub dłuższy): 20 godzin zajęć związanych z lataniem, zwieńczony egzaminem i wydaniem licencji „L”, uprawniającej do samodzielnych lotów do wysokości 100 m i innych lotów pod opieką instruktora;
Przy niekorzystnych warunkach atmosferycznych instruktorzy przekładają zajęcia na dzień następny.

Wymagania stawiane osobom zainteresowanym szkoleniem:
- dobry stan zdrowia (zalecana konsultacja lekarska);
- rękawice oraz wysokie buty usztywniające kostkę;
- w przypadku osób niepełnoletnich – pisemna zgoda opiekunów.
Ubezpieczenie oraz resztę sprzętu zapewnia szkoła.

Stoki do uprawiania paralotniarstwa w obszarze górskim:
Czarna Góra – stoki południowo-zachodni i zachodni
Gubałówka – stoki południwo – wschodni i wschodni
Jarmuta – stoki północno – zachodni, północny i północno – wschodni
Kasprowy Wierch – stoki południowo – zachodni, zachodni i wschodni
Nosal – stok północny
Palenica – stok wschodni
Solisko (Słowacja) stoki południowy i południowo – wschodni
Wdżar – „Snozka” – stoki południowo – wschodni, południowy, południowo – zachodni i zachodni.