Tatrzański Park Narodowy (TPN)
Pierwsze starania o ochronę przyrody podjęte zostały w 1937 roku.
Park Narodowy utworzony został w 1954 roku na obszarze 21556 ha. Aktualna jego powierzchnia wynosi 21164 ha, z czego 15191 ha to lasy, a 5660 ha to głównie zbiorowiska wysokogórskich hal i turni. 1,8% powierzchni parku zajmują grunty rolne (169 ha) i wody (209 ha). Ochroną ścisłą objęto 11514 ha, z czego 6149 ha to ekosystemy leśne.
W roku 1993 UNESCO uznało TPN i TANAP (Tatransky Narodni Park po stronie słowackiej) za rezerwat biosfery i międzynarodowy obszar o światowym znaczeniu.
TPN obejmuje najpiękniejsze zakątki najwyższych polskich gór z wszystkimi piętrami roślinności górskiej.
Liczba gatunków roślin naczyniowych w parku szacowana jest na ponad 1800, wśród których 85 podlega ochronie gatunkowej. W parku znaleźć można blisko 600 gat. mszaków, 700 gat. porostów oraz około 900 gat. glonów. Wiele roślin należy nie występuje nigdzie indziej poza tatrami lub należy do gatunków rzadkich. Najcenniejszymi z nich są: limba, skalnica tatrzańska, dębik ośmiopłatkowy, ostróżka tatrzańska, skalnica gronkowa, krokusy oraz szarotka alpejska.
W Tatrzańskim Parku Narodowym podziwiać można rzadkie gatunki zwierząt, jak: niedźwiedź brunatny, kozica, świstak, ryś, wilk, wydra i kilkanaście gatunków ptaków, w tym: orzeł przedni, sokoły, pomurnik i płochacz halny.

Tatransky Narodni Park (TANAP)
Został założony w 1949 roku i jest najstarszym parkiem narodowym Słowacji. Zajmując obszar 741 kilometrów kwadratowych, pokrywa słowacką część Tatr Zachodnich i Wysokich oraz całe Tatry Bielskie.
Na terenie TANAP-u występuje 8 gatunków płazów, 3 gatunki gadów, 115 gatunków ptaków i 42 gatunki ssaków. Do typowo tatrzańskich gatunków należą: kozica, nornik śnieżny i ryjówka górska. Ponadto spotkać można – podobnie jak w TPN – niedźwiedzia brunatnego, świstaka, rysia, wilka, orła przedniego, sokoły, orlika krzykliwego, myszołowa, puchacza, cietrzewia, głuszca, płochacza halnego, jarząbka i pomurnika.